donderdag 17 december 2015

Op donderdag 17 dec '15

Eduard drinkt een Lagrein

Afgelopen zomer was ik op vakantie in Noord Italië. Een streek die bij wijnliefhebbers bekend staat als Trentino. Overnacht werd er op een kleine camping in het mooie oude plaatsje Chiusa/ Klausen. In de camping winkel hadden ze wijn van klooster Muri-Gries gemaakt van de druivensoort Lagrein. Ik kende die wijn niet en nieuwsgierig als ik dan ben kocht ik een fles, nuttigde hem en was verkocht. Een redelijk eenvoudige wijn, maar dan wel een zeer goed gemaakte. Niet licht, maar ook zeker niet zwaar. Een klein zuurtje, veel rood fruit van pruimen en kersen, lekker fris en toch stevig zonder al te veel tannine. En dat allemaal voor slechts 8 euro in een campingwinkel. Een nieuwe lievelingswijn was ontdekt. Al snel kwam ik er achter dat er in de streek veel meer producenten waren die Lagrein-wijn maakten. De hele regio stond vol met die druif. Dat werd dan ook veel proeven en vergelijken. St. Paul scoorde hoog, de coöperatie van Klausen weer wat minder, daar was de Lagrein te waterig, te dun. De dozen wijn van verschillende producenten stapelden zich op en de camping eigenaar begon me al der ‘Wein Professor’ en ‘Lagrein Meister’ te noemen.  Misschien werd het tijd om maar weer eens verder te gaan, en zo werd er verder naar het zuiden gereden richting mijn andere grote favoriet, de Valpolicella streek, thuisfront van de Ripasso en Amarone (in een ander blog kom ik daar nog wel eens op terug)
.
Onderweg was er een afrit naar een plaatsje Mezzocorona. Een naam die ik wel eens bij de lokale Jumbo op een wijnfles had zien staan, maar nooit had gekocht en verder ook nooit over had nagedacht. In een split second werd besloten de snelweg af te gaan en het wijnhuis op te zoeken. Dat bleek niet zo moeilijk te zijn. Het vrij grote complex was vrijwel gelijk duidelijk te zien doordat heel groot op het dak een fles Mezzocorona stond en er ook nog eens duidelijke bordjes naar toe wezen. Cantine Mezzocorona is een grote coöperatie met 2400 hectare aan wijngaard en is door de grote nauwelijks te vergelijken met het klooster Muri-Gries die maar een paar hectaren bezit. Misschien heb ik niet goed genoeg gezocht maar ik had niet de indruk dat bezoekers bij deze cantine welkom waren. Nergens een bord met entrée, P bezoekers of dégustier. Wel stonden er overal heel veel pallets met lege flessen in afwachting van botteling. En een boze meneer die op zijn Italiaans liep te schreeuwen toen ik een foto van die lege flessen maakte. Snel weg dan maar.


In een lokale winkel werd de Lagrein Mezzocorona voor 10 euro verkocht. Groot was dan ook mijn verbazing toen bleek dat deze wijn bij de Jumbo maar €5,99 kost en soms in de aanbieding gaat voor €4,50.
De Jumbo heeft van de coöperatie meerdere soorten wijn in het assortiment (Chardonnay, Merlot, Rotaliano, Lagrein) en uiteraard kon ik hem niet laten liggen. Vergelijken met de Lagrein van Muri-Gries is misschien niet helemaal eerlijk; Een fabrieksmatig gemaakte wijn versus een kloosterwijn. Als de Jumbo beide soorten zou verkopen zou ik zeker die van Muri Gries kopen. De Mezzacorona is wat scherper en wat wranger van smaak. Als je hem niet naast een andere Lagrein drinkt is er niks mis mee, als je hem gaat vergelijken valt hij door de denkbeeldige mand. Maar daar kan mijn vooringenomenheid omtrent de Muri Gries natuurlijk ook een grote rol in spelen.

UPDATE: zaterdag 19 december

Gisteravond was ik deelnemer bij een wijnproeverij van de Amersfoortse wijnsociëteit Les Grands Crus. Het thema was wijnen uit Noord Italié. Het leek me aardig om een fles Muri-Gries mee te nemen als extra inbreng bij die proeverij. Toen het moment daar was om de fles te proeven, bleek mijn heerlijke Lagrein kurk te hebben. Ik weet dat één op de zoveel flessen last van kurk heeft. Maar dat uitgerekend deze proeffles, van een wijnhuis die ik net de hemel inschreef dat moest hebben was toch een beetje een 'let down' . Overigens hebben de wijnen van Mezzocorona een schroefdop en hebben dientegevolge geen last van kurk.

Een filmpje over Mezzocorona



en eentje met de abt van Muri Gries