dinsdag 15 december 2015

Op dinsdag 15 dec '15

Eduard drinkt wijn is een nieuwe serie blogs waarin ik, Eduard, op eigen wijze probeer de wijn die ik heb geproefd te omschrijven. 


Stel je voor, Je bent een druifje en je ontwaakt ergens in Spanje in een omgeving met heel veel broertjes en zusjes, ooms en tantes; een wijngaard. Als de zon op je velletje schijnt geniet je met volle teugen en langzaam begin je te groeien en te verkleuren. Alle dagen is het mooi weer, de zon schijnt er lekke op los en je geniet van het leven als druif. Af en toe hoor je enge verhalen over mensen die met een schaartje langs komen en familieleden of vriendjes rucksichlos afknippen. Maar gelukkig is dat bij jou in de wijngaard nog nooit gebeurt. Af en toe heb je het even benauwd als er weer eens voor je eigen bestwil een vreemd goedje gesproeid. Bij tijd en wijle stik je van de dorst omdat je niet de enige druif bent die wilt drinken en er eigenlijk wel heel, heel veel druiven bij je in de buurt gebruik maken van de zelfde watertoevoer. Zoveel druiven om je heen die ook dorst hebben, soms zou je willen dat er wat minder waren, dan bleef er wat meer voor jou over en kon je nog groter groeien. En dan, na een relatief heerlijke zomer wordt je wakker gemaakt door een vreselijke herrie. Je ziet een monster op hoge wielen aankomen die de hele wereld om je heen afzaagt en opeet. De blaadjes, de takjes, de druiven om je heen en tenslotte ben jij aan de beurt, je roept nog snel ‘Adios’ en ‘Hasta la vista’ en weg ben je. Je wordt machinaal geoogst, verdwijnt in een grote machine en wordt niet veel later door een grote slang heen geperst naar een groot roestvrijstalen vat. 

Overal om je heen zie je druiven zoals jij. Langzaamaan krijg je het steeds warmer in die cuve waar je in zit en begin je alcohol uit te zweten. Gelukkig stopt dat zweten na een tijdje zodat je toch nog een beetje zoet bent. Inmiddels zijn de druiven om je heen veranderd in rode wijn, en je gaat er eigenlijk van uit dat jij dat nu ook bent; van een druif ben je wijn geworden. Vol spanning wacht je op wat komen gaat. Tankwagens rijden af en aan en op een bepaald moment komt de wijn waar jij nu deel van uitmaakt in beweging. Door een slang, en een andere cuve en weer een slang gaat het tot je in een horizontale bak terecht bent gekomen. Na een lang rit vol gehobbel en gebobbel kom je ergens waar iedereen een heel andere taal spreekt. ‘Waar zijn we?’ hoor je iemand vragen, ‘Holanda’, zegt iemand anders. Je blijkt terecht gekomen te zijn bij de grootste bottelarij van Nederland, de NL-HPA 165. Zover je oog rijkt zie je wijn, wijn en nog eens wijn. En daarnaast zie je flessen, flessen en nog eens flessen. Het idee dat je bijzonder en uniek bent is nu toch wel een beetje bij je verdwenen. Helemaal als je ineens wordt gemengd met andere rode wijn uit andere containers. Daarna gaat het snel, door een serie slangen schiet je en eindig je in een groene fles met een inhoud van 1 liter. Gelukkig kan je het etiket wat op die fles zit nog net lezen toen die er op geplakt werd. Hoogvliet huiswijn rood. 

Wijn uit Spanje Een blend van de fruitigste en makkelijkst drinkbare wijnen uit Spanje. Gebotteld door NL-HPA 165 voor Hoogvliet. Opgelucht haal je adem. Als dat op het etiket staat zal het wel goed zijn. Hoe je ooit had kunnen dromen dat je bijzonder was, dat je met de hand geplukt zou worden en voorzichtig met kleine hoeveelheden zou worden geperst en vergist. Dat je samen met de andere druiven van jouw wijngaard bij elkaar zou blijven en in een beperkte hoeveelheid in een houten ton en daarna in een 75cl fles zou mogen rusten. Hoe had je het in je domme druifje gehaald…. 

Ik, Eduard, stond voor het wijnschap van de Hoogvliet en was op zoek naar een wijn om een groepje cursisten te kunnen vertellen over de verschillende manieren van wijn maken, van massale bulkwijnen tot kleine wijngaarden. Deze fles sprak me wel aan door zijn eenvoud. Een tros druiven en enkel de woorden Hoogvliet, Huiswijn, Half zoet. En dat is ook precies wat het is. Een eenvoudige wijn die een beetje zoet smaakt. Niks meer, niks minder. Geen druivensoort, geen locatie, geen diepgang geen smaak, alleen zoet, gelukkig maar halfzoet.